นักศึกษาสาวญี่ปุ่นสิ้นหวังถูกอาจารย์หิวโหยข่มขี้อย่างโหดในหอสมุดกลาง

ห้องสมุดที่เงียบสงบพังทลายลงทันทีที่ศาสตราจารย์ทานากาบีบตัวยูมิเข้ากับชั้นหนังสือเก่าๆ ที่เต็มไปด้วยฝุ่น ขาแข็งใหญ่และเต้นตุบๆ ของเขากระแทกเข้าที่ต้นขาของเธออย่างแรง เสื้อเบลเซอร์ของเธอขาดเปิดออก เผยให้เห็นหน้าอกที่สั่นระริกและทาด้วยน้ำมันซึ่งโยกเยกไปมาทุกครั้งที่เธอสูดหายใจด้วยความสิ้นหวัง กลิ่นกระดาษเก่าผสมกับกลิ่นเหงื่อฉุนๆ เข้มข้นขณะที่เขากุมเอวเธอ นิ้วมือกดลึกเข้าไปในเนื้อนุ่มๆ ของเธอ "ขยี้ฉันแรงเข้าไว้!" เธอกรีดร้อง เสียงแหบพร่าตัดผ่านความเงียบ เขาไม่สนความรอบคอบ เขาต้องการจะผสมพันธุ์เธอที่นี่และตอนนี้ ด้วยเสียงเปียกชื้น เหยียดตัวเข้าไปในช่องคลอดที่โกนขนเรียบตึงของเธอ เสียงลื่นไถลดังสะท้อนไปทั่ว ดวงตาของยูมิกลิ้งขึ้นเมื่อเขาทุบตีร่างกายเธอ หายใจหนักอึ้งและร้อนแรงบนต้นคอของเธอ "รับลูกกามของฉันให้ลึกเข้าไว้!" เธอวอนร้อง น้ำตาผสมกับรสเค็มของความใคร่ของเขาที่ริมฝีปาก เขาพลิกตัวเธอคว่ำงอจนก้นยกสูงลอยกลางอากาศ เผยให้เห็นรูสีชมพูวาววับให้โลกรู้สึกเสียดสีอย่างหยาบกระด้างทำให้เธอเล็ดออกมาโดยไม่ได้ตั้งใจ เปียกชุ่มกางเกงในของเขา "ปล่อยน้ำเชื้อใส่ฉัน!" เธอกรีดร้อง รู้สึกว่าเขาส่งตัวและเต้นแรงภายใน เขาคำรามปล่อยน้ำเชื้อร้อนๆ ไหลท่วมมดลูกของเธอ ขณะที่เธอโอบกอดชั้นหนังสือสั่นไหวจากความสุขอันรุนแรง การถูกอับอายต่อหน้าสาธารณะคือความชอบส่วนตัวที่เธอต้องการอย่างลับๆ รักที่เขาครอบครองร่างกายเธออย่างก้าวร้าวต่อหน้าทุกคน ทุกการสอดใส่คือการทำร้าย ทุกเสียงออดอ้อนคือการสารภาพความปรารถนาที่ซ่อนเร้นสำหรับการขยี้ที่หยาบกระด้างและไม่ขอโทษนี้